Fili carissime!
Infeliciter, ridebamus quando vapulabas. Ridebamus quia crudeles eramus et te oderamus. Sed, non amplius/iam! Nunc te amamus et veniam postulare velimus. Speramus te nobis ignoscere.
- If he had prayed, would he have been beaten in school?
Si oravisset, in schola vapulavisset?
Si oravisset, in schola vapulavissetne?
- If parents love their children, how can they laugh at their beatings?
Si parentes filios suos amant, cur ad eos vapulantes rident?
Si parentes filios suos amant, cur eos vapulantes rident?
- If he had not recovered at once, he would have been baptized.
Nisi statim recreatus fuisset, baptizatus fuisset.
Nisi statim recreatus esset, baptizatus esset.
- If he had been baptized, would he now be sinning?
Si baptizatus fuisset, nunc peccaret?
Si baptizatus esset, nunc peccaretne?
- If the teacher should see him, what would he do?
Si magister eum videre debet quod faciat?
Si magister eum videat, quid faciat?
- If he were not a bad boy, the teacher would not punish him.
Si puer malus non esset, magister eum non puniret.
Si puer malus non esset, magister eum non puniret.
Quaestiones discutiendae:
- A. credidit quod Christus promisit exaudire orationes. Quare ergo Christus non exaudivit orationes Augustini ne vapularet in schola?
Nescio. Fortasse, quia Christus exaudire non potuit. Augustinus non sum: non credo quod Christus promisit exaudire orationes, etiam non credo quod potest.
Nescio. Fortasse, quia Christus exaudire non potuit. Augustinus non sum: non credo Christum promisisse orationes exaudire, neque credo eum posse.
- Parentes puerorum re vera pueros amabant, sed adhuc ridebant quando pueri vapulabant. Quomodo explicatur hoc?
Nescio. Fortasse, quia gravitatem rei non viderunt. Fortasse, quia crudeles erant: crudeles homines in crudele mundo.
Nescio. Fortasse, quia gravitatem rei non viderunt. Fortasse, quia crudeles erant: crudeles homines in crudeli mundo.
3.In quo sensu est Deus peccatorum tantum ordinator? Quare dicit A. quod Deus est et ordinator et creator omnium aliarum rerum, sed tantum ordinator peccatorum?
Nescio. Fortasse, quia A. Deum creatorem peccatorum esse non credidit. Si Deus creavit omnia, etiam peccatores creavit, sed A. id credere non voluit.
Nescio. Fortasse, quia A. Deum creatorem peccatorum esse non credidit. Si Deus creavit omnia, etiam peccata creavit, sed A. id credere non voluit.
- Quare non approbat A. consuetudinem Africanam non baptizandi pueros in infantia?
Credo quia pueros non baptizatos in periculo magno esse putabat si mortui essent sine baptizmo.
Credo quia pueros non baptizatos in magno periculo esse putabat si mortui essent sine baptismo.
English to Latin (Review although clauses ):
- Although he did not love school, he was forced to study.
Quamquam scholam non amabat, cogebatur studere.
- By crying he took vengeance on them, although they loved him.
Quamquam eum amabant, flendo de illis vindicabatur.
- He learned Latin even though he was an infant.
Didicit linguam Latinam etiamsi infans erat.
- He did not love to learn letters, even though they were good.
Litteras discere non amabat, etiamsi bonae erant.
- Although parents loved their children, they built for them weary ways.
Quamquam parentes filios suos amabant, eis vias aerumnosas praestruxerunt.
- If he is slow in learning, he will be beaten.
Si segnis in discendo fuerit, vapulabit.
Ouaestiones diacutiendae:
- A. dicit de nativitate sua: “nescio unde venerim huc”. Re vera, non nescivit veritatem de generatione humana. Quid ergo significat?
De anima sua dixit. Certe scivit de generatione humana et de parentibus corporis suis. Sed nescivit unde anima sua veniret.
- A. dicit de nutrientibus suis: .. Bonum erat eis bonum meum ex eis–quod non ex eis, sed per eas erat." Quid significat?
Significat quod gavisi sunt ei bonum dare (quod ille gavisus est accipere), quamquam istud bonum re vera ex Deo venit.
- Comparationem facite inter modum quo A. didicit loqui linguam Latinam, et modum quo nos discimus eandem linguam.
Ille didicit loqui linguam Latinam de nutrientibus suis, sine labore. Nobis laborandum est. Sed ex altera parte discendo gavisus non est, et linguam Latinam discendo gavisi sumus.
- Quae sunt “aerumnosae viae” de quibus A. loquitur?
Loquitur de miseriis et ludificationibus quia in schola multas miserias (exempli gratia verbera) et ludificationes expertus est.
- Because God is so good, Augustine praises Him.
Quoniam Deus tam bonus est, A eum laudat.
- He asks God to enlarge his heart, because it is narrow.
Rogat Deum cor suum dilatare quia angustum est.
- Because, as he says, he is not strong, he asks for help.
Quoniam, ut dicit, non fortis est, auxilium petit.
- He asks God to come, not because he (Augustine) is good, but because he needs help.
Deum venire rogat, non quia bonus est, sed quia auxilio eget.
- Not because he is worthy, but because he loves God, he calls on Him.
Non quia dignus est, sed quia Deum amat, eum invocat.
- God will hear us not because we are good but because He is good.
Deus nos exaudiet non quia boni sumus sed quia bonus est.
https://cdn.ymaws.com/sites/www.medievalacademy.org/resource/resmgr/maa_books_online/hammer_0057_bkmrkdpdf.pdf. pg 46: book 2, ch 11.
https://la.wikisource.org/wiki/Historia_Regum_Britanniae/Liber_II. Ch 11.
Interrogante ergo illo Gonorilla prius numina caeli testata est patrem sibi plus cordi esse quam animam, quae in corpore suo degebat.
Regan respondit se nullatenus conceptum exprimere aliter posse, nisi quod ipsum super omnes creaturas diligeret
At Cordeilla ultima, cum intellexisset eum praedictarum adulationibus acquievisse, tentare illum cupiens aliter respondere perrexit
Non reor equidem ullam esse, quae hoc fateri audeat nisi iocosis verbis veritatem celare nitatur
Nempe ego dilexi te semper ut patrem nec adhuc a proposito meo divertor
Porro pater ratus eam ex abundantia cordis dixisse vehementer indignans.
quippe cum te hucusque plus quam ceteras dilexerim, tu vero me minus quam ceterae diligas.
Nec mora, consilio procerum regni dedit praedictas puellas duas duobus ducibus, Cornubiae videlicet et Albaniae5 cum medietate tantum insulae, dum ipse viveret, post obiturn autem eius totam monarchiam Britanniae eisdem concessit habendam.
Cum id Aganippo nunciatum fuisset, amore virginis inammatus misit iterum ad Leirum regem dicens se satis auri et argenti aliarumque possessionum habere (quia tertiam partem Galliae possidebat), se vero tantummodo puellam captare, ut ex illa haeredes haberet. Denique confirmato foedere mittitur Cordeilla ad Galliam et Aganippo maritatur
Narratio
Olim erat puella valde pulchra atque bona. (Alii tamen fontes dicunt non puellam fuisse sed anum sive mulierem senem.) Puella Gesta Romanorum legere amabat atque in silva ambulare. Praeterea alterum tantum curiositatis habebat quam alii homines.
Accidit semel ut diu ambularet et a via procul abiret. Tandem casam quandam invenit. In casa erant sellae et mensa cum tribus poculis ac tribus patinis cibo plenis. Praeterea haec casa tres lectulos habebat.
Puella sedere voluit et sellas probavit. Prima sella nimis magna erat. Secunda sella nimis parva erat. Tertia sella valde ei placuit. Dum vero sedebat illam fregit.
Puella esuriens cibum probare voluit. Cibus in prima patina ei non placuit, quod nimis calidus erat. Neque cibus in secunda patina ei placuit, quod nimis frigidus erat. Cibus in tertia patina valde ei placuit. Itaque, totum comedit.
Deinde dormire voluit et lectulos probavit. Primus lectulus ei non placuit, quia nimis longus erat. Neque secundus lectulus ei placuit, quia nimis brevis erat. Sed tertius lectulus valde placuit.
In domo tres ursi habitabant: Ursa Maior, Ursus Maior et Ursa Minor.
Ursi domum reversi perturbationem invenerunt. Primum triclinium intraverunt. Ursa maior rogavit: Quis in sella mea sedebat? Ursus maior idem rogavit. Ursa minor rogavit: Quis in sella mea sedebat et eam fregit? Ursa maior rogavit: Quis cibus meus probavit? Ursus maior idem rogavit. Ursa minor rogavit: Quis cibus meus probavit et totum comedit? Deinde in cibiculo venerunt. Ursa maior rogavit: Quis in lecto meo iacuit? Ursus maior idem rogavit. Ursa minor rogavit: Quis in lectulo meo iacuit et adhuc ibi iacet? Itaque ursi puellam invenerunt.
Eam devorare volebant, sed puella fugere valuit. Per silvam tenebrosam cucurrit, et tandem domum suam invenit.
Allegoria
Carissimi, illa puella est anima hominis, bona atque pulchra. Casa est mundus, multas illecebras habens, pauca tamen utilia homini. Illi vero ursi sunt daemones, qui hominem ob peccata eius devorare possint. Sed per precationem anima fugere potest, pacate mori atque ad caelum pervenire. Quod omnibus nobis contingat.
Domina Dursley erat macra et flava et prope alterum tantum colli habebat quam alii homines, quod magno ei usui fuit quod tantum tempus consumebat in collo super saepes hortorum porrigendo, finitimos inspiciens. Durslei filium parvum nomine Dudley habebant nec usquam, eorum sententia, erat
olim puella erat, valde pulchra et bona. fontibus aliis dicuntur quod non puella sed mulier senex (anus) erat. puella Gesta Romanorum legere amavit et foreste ambulare. accidit semel quod diu ambulabat et procul a via. tandem una casa invenit. in casa sellas erant mesaque, cum tres poculi et tres patinae cibo plenae. praeteria haec casa tres lectas habebat. puella esuriens cibum probare vult. cibum in primera patina ei non placuit quia nimis calidum erat. cibum in secunda patina ei quoque non placuit quia nimis frigidum erat. cibum vero in tertia patina ei valde placuit. deinde dormire vult et lectulas probavit. lectula prima non ei placuit quia nimis longa erat. neque secunda lectula ei placuit quia nimis breve erat. sed tertia lectula valde placuit. in domo tres ursi vivabant: Ursa Maior, Ursus Maior et Ursa Minor. domum redierunt et puellam inveniunt. puellam comedere voluerunt sed puella fugere poterat.
carissimi, puella ista est anima hominum - valde bona et pulchra. ista casa mundus est. tenet multas attractiones, sed pauci hominem utiles sunt. illi ursi diaboli sunt qui hominem pro peccata devorare possunt. sed cum precatio anima fugere potest, mori in pace et caelum pervenire. quod nobis etc.
Instruere, cogere, caedere, convertere, percutere, procurrere, desistere, progredi
Amīcus mē cōēgit ad medicum īre.
Tunc medicus mē īnstrūxit. Dixit: “Ambulā lentē.” Ego caput cōnvertī et respondi: “Intellegō.”
Post diēs duōs ego bene ambulāvī.
Sed canis iterum vēnit. Cum baculō ad mē prōcurrit (?) Primum canem caedere voluī. Paene caecidi. Sed postea solum canem percussī leviter.
Canis statim fūgit. Tunc ego dēstitī ab īrā. Ego rīsī et domum rediī. Postea paulātim ambulāre prōgressus sum.
Cor eius celerius pulsāvit (pulsāre). “Num verē rursus īre possum?” sibilāvit (sībilāre) ipse.
Tunc liber apertus magnam lūcem emīsit (ēmittere), quae totum cubiculum complēvit [compluit?] (complēre). Oculī Lūciī obscurāti sunt (obscūrārī), et, cum iterum vidēre (vidēre) potuit, nōn amplius in domō suā fuit (esse), sed in eōdem locō viridī sub caelō cantantī.
Parva crēātūra, illa quam prius viderat (vidēre), eum iterum salutāvit (salūtāre): “Revertistī, Lūci. Mundus noster tē nōn oblītus est.”
Lūcius subrīdens respondit (responderē): “Fortasse hic est locus ubi vērē ego sum (esse).” Cum haec verba dīxit (dīcere), liber mīrābilis in manibus eius dissolvi [dissolvēre?] (dissolvēre) coepit, in scintillās aureās quārum ūna in cor eius intrāvit (intrāre).
Heri in hortō ambulāvī [ambulābam]. Canem parvum vīdī. Canis mē vīdit et lūsit. Subitō mē momordit!
Canem cōgnōvī: canem illum ante nōveram. Canis saepe in hortō lūsit et eum bonum canem esse putāveram.
Ego clāmāvī et cucurrī. Cecidī et crūs frēgī. Dolōrem passus sum, sed surgere nōn potuī.
Amīcus meus ad mē vēnit et medicum vocāvit. Deinde mē ad medicum dūxit. Alius amīcus epistulam ad medicum mīsit.
Medicus vēnit, crūs meum vīdit et mē reprehendit: “Neglegēns fuistī,” inquit. Crūs lavī et medicāmentum adhibui [medicamento usus sum]. Postea medicus novum medicāmentum mihi adtulit (attulit) et mihi trādidit.
Domi medicāmentum in parva capsa inclūsī. Librum de canibus legī et multās rēs dē eīs cognōvī. Librum illum perdidī. Medicus mihi novum librum ostendit, sed nunquam dedit.
Cum uxōre meā dē hāc rē loquī voluī [cupivi/cupii].
Uxōrī omnia fātus sum et dōnum parvum afferre voluī et adtuli (attuli).
Ea rīsit et dīxit: “Vītam pati necesse est. Bene fēcistī, sed canem illum iterum nōlō vidēre!”
Canis autem mē vīdit et statim fugit.
Ducere, legere, mittere, includere, facere, ferre, afferre, tradere, perdere, ostendere, fugere.
Heri in hortō ambulāvī/ambulabam. Canem parvum vīdī. Canis mē vīdit et lūsit. Subitō mē momordit!
Canem cōgnōvī: canem illum ante noveram! Canis saepe in hortō lūsit et eum bonum canem esse putāveram.
Ego clāmāvī et cucurrī. Cecidī et crūs frēgī. Dolōrem passus sum, sed surgere nōn potuī. Amīcus meus ad mē vēnit et medicum vocāvit.
Medicus vēnit, crūs meum vīdit et me reprehendit: “Neglegēns fuistī,” inquit. Crūs lavī et medicāmentum adhibui/medicamento usus sum. Domum īvī et dē hāc rē loquī voluī/cupivi/cupii. Uxōrī omnia fātus sum. Ea rīsit et dīxit: “Vītam pati necesse est. Sed canem iterum nōlō vidēre!”
In domō medicāmentum in parvō armāriō inclūsī. Librum de canibus legī et multās rēs dē eīs cognōvī. Medicus mihi novum librum ostendit, quem postea perdidī. Crūs tamen bene sānātum est.
Post paucos diēs domum redīī. Uxōrī omnia fātus sum et dōnum parvum afferre voluī. Ea rīsit et dīxit: “Bene fēcistī, sed canem illum iterum nōlō vidēre!”
Canis autem mē vīdit et statim fugit. Ego quoque rīsī: canem vīcisse mē fātus sum, sed crūs iterum frangere nōlui!
Singular (liber)
NOM: Liber qui me docet mihi placet.
GEN: Liber cuius titulus longus est mihi placet.
DAT: Liber cui nomen est “Cuculla Rubra” mihi placet.
ACC: Librum quem lego amo.
ABL: Liber, de quo loquor, bonus est.
Plural (libri/libros)
NOM: Libri qui me docent mihi placent.
GEN: Libri quorum tituli longi sunt mihi placent.
DAT: Libri quibus pueri student boni sunt.
ACC: Libros quos lego amo.
ABL: Libri, de quibus loquor, boni sunt.
Dixi quod latine scribere valde facile est [facilis descensus averno], facile scribo: multa verba vel multas sententias epistolare possum :)) Me scriptorem bonum puto, sed non certus sum: si latine scribo aut fortasse aliquo simili: fortasse aliquam linguam similem possibilem creavi.
libros legere bonum est legere rapide tibi malum est aut legere rapide tibi bonum non est
Primum, de argumento Anselmi quod is in capitulo tertio explicat (antea de capitulo secundo locuti sumus). In capitulo 3 Anselmus explicat quod Deus - Ens supremus - non tantum exsistere debet sed existentia eius necessaria est. Existentia necessaria significat quod Dei existentia de nihilo dependet. Itaque, est impossibile Deum non exsistere.
necessarius 2nd possibilis 3rd
[] - box, caja, capsula <> - diamond, diamante, scutula -> - sequitur
libri qui sunt in mensa libri quos lego sunt in mensa libri ex quibus disco
open sets/closed sets
Iam quod de rebus necessariis loquemur, possumus logica modali uti. Logica modalis de rebus necessariis et de rebus possibilibus narrat. Habemus operatores [] et <> cum aliquibus axiomatibus. Exempli gratia, unum axioma est: “non [] A” est idem atque “<> non A” et vice versa. Axiomata quoque sunt K: []p & [](p -> q) -> []q, S4, S5. Sine S4, S5 argumentum demonstrare non possumus.
Mirum est quod logica modalis topologia uti potest: cum copiis apertis et clausis. S4 topologiam bene accipit, sed S5 topologiam non accipit [accipit sed tantum topologiam trivialem.]
S4 significat quod si res necessare vera est, ita necessare necessare vera est. S5 significat quod res possible semper necessare possible est.
Saul Kripke modelum de logica modali inveniebat: modelum de mundi possibili appelatur. Res necessaria est quando en ubique, in totia mundi possibili vera est. Res possible est, quando exsiste saltem [por lo menos, at least] unus mundus ubi illa res vera est.
Dei existentia possible est, ergo [S5] necesare possible est. De isto et de facto quod Deus maxima/suprema res est, Dei existentia cum matematica demostrare possumus.
Ph & M.
Explicatione de QED a Feynman data miratus sum. Cum photon omnibus viis possibilibus in spatio utitur, sed summantur secundum longitudinem.
Usu temporis complexi in aequatione a Schroedinger scripta miratus sum.
Theoremate a Goedel scriptum miratus sum. Libro a Yuri Manin scripto de hac re miratus sum.
Logica modali miratus sum. Applicationibus theologicis miratus sum: exempli gratia, ad argumentum ontologicum ab Anselmo scriptum.
Calculo Complexo (Calculo variabilium complexarum) miratus sum, specialiter Theoremate a Cauchy scripto, cum derivata per integrationem definiuntur.
Modo integrationis Lebesgue miratus sum.
Lemmate Sperneriano et una ex applicationibus eius (Theorema Monsky) miratus sum. Me discipulo scholae secundariae illa demonstratio paululum absurda erat.
Theoria copiarum Cantoriana miratus sum.
Li.
Stylus Michaelis Bulgakovi miratus sum, praesertim initium “Custodes albi”.
Ulysses Iacobi Joyce me miratus est. Odyssea Homeri quoque me miratus est.
P.
Programmatione miratus sum.
Linguis programmandi esotericis miratus sum.
La.
Linguae externae me miratus sunt: quod aliquid a me legi potuit quod alii non intellegunt, et ego ipse non intellexi, sed a me ipso mutatus est.
a #
Primo anno vitae meae natus sum et repere coepi. Secundo anno vitae meae me in cunabulis ludere memini. Quinto anno vitae meae me legere posse memini, sed legere nolebam. Volebam matrem meam librum legere. Hortum infantium meum quoque memini. Sexto anno vitae meae in schola discere coepi. Septimo anno vitae meae centenarium Lenini memini. Eo anno Lenin centum annos natus erat. . Tres vel quattuor annos malus discipulus fui. Undecimo anno vitae meae linguam Germanicam et mathematicam discere coepi. Valde mihi placuit et bonus discipulus factus sum. Sed schola me non amavit et scholam non diligebam. Tertio decimo anno vitae meae scholam mutavi. Novam scholam amavi, dissimilem scholae veteri. Quarto decimo anno vitae meae linguae Anglicae studere coepi. Postea, linguae Gallicae et aliis, etiam Latinae. Linguis loqui non poteram nec volebam. Legere volebam et poteram. Sexto decimo anno vitae meae in universitate studere coepi. Ibi mathematicae quinque annos studui. In universitate laborare coepi ut programmator et interpres. Post universitatem multos annos laboravi. Anno vitae meae vicesimo quinto uxorem duxi. Anno vitae meae vicesimo sexto filia mea nata est - Valeria appellatur. Anno vitae meae tricesimo quinto in Americam (Civitates Foederatas Americae) invitatus sum. In America viginti quinque annos laboravi. Anno vitae meae sexagesimo ab officio meo recessi. Nunc linguam Latinam disco.
Quandō ūnus annus aetātis meae erat, nātus sum et repere coepī. Quandō duo annī aetātis meae erant, in cunābulīs lūdere meminī. Quandō quīnque annī aetātis meae erant, legere me coepisse meminī, sed legere nōlēbam. Volebam a mātre mea librum legī. Hortum pueritiae meae quoque meminī.
Quandō sex annī aetātis meae erant, in scholā discere coepī. Quandō septem annī aetātis meae erant, centenārium Lēnīnī meminī. Eo anno Lenin centum annos natus erat. Quattuor annōs malus discipulus fuī. Quandō ūndecim annī aetātis meae erant, linguam Germānicam et mathematicam discere coepī.
Valde mihi placuērunt et bonus discipulus factus sum. Sed schola mē nōn amāvit et scholam no diligebam.
Quandō tredecim annī aetātis meae erant, scholam mūtāvī. Novam scholam amāvī, dissimilem scholā veterī. Quandō quattuordecim annī aetātis meae erant, Anglicē tantum studēre coepī. Posteā Gallicē atque etiam Latīnē. Linguās loquī nōn poteram nec volēbam. Legere volēbam et poteram.
Quandō sēdecim annī aetātis meae erant, in universitāte studēre coepī. Ibī mathematicam per quīnque annōs studuī. In universitāte laborāre coepī ut programmātor et interpres.
Post universitātem multōs annōs laborāvī.
Quandō vīgintī quīnque annī aetātis meae erant, nūpsī. Quandō vīgintī sex annī aetātis meae erant, fīlia mea nāta est, Valeria appellāta. Quandō trīgintā quīnque annī aetātis meae erant, in Americam (Cīvitātēs Foederātās Americae) invītātus sum. In Americā vīgintī quīnque annōs laborāvī. Quandō sexāgintā annī aetātis meae erant, ab officiō meō recessī. Nunc linguam Latīnam discō.
Quandō I annus aetātis meae erat, nātus sum et repere coepī. Quandō II annī aetātis meae erant, in cunābulīs lūdere meminī. Quandō V annī aetātis meae erant, legere me coepisse meminī, sed legere nōlēbam. Volebam mātrī meae librum legī. Hortum pueritiae meae quoque meminī.
Quandō VI annī aetātis meae erant, in scholā discere coepī. Quandō VII annī aetātis meae erant, centenārium Lēnīnī meminī. Eo anno Vladimir Lenin C annos natus erat. III vel IV annōs malus discipulus fuī. Quandō XI annī aetātis meae erant, linguam Germānicam et mathematicam discere coepī.
Valde mihi placuērunt et bonus discipulus factus sum. Sed schola mē nōn amāvit et scholam quoque no diligebam.
Quandō XIII annī aetātis meae erant, scholam mūtāvī. Novam scholam amāvī, dissimilem scholā veterī. Quandō XIV annī aetātis meae erant, Anglicē tantum studēre coepī. Posteā Gallicē atque etiam Latīnē. Linguās loquī nōn poteram nec volēbam. Legere volēbam et poteram.
Quandō XVI annī aetātis meae erant, in universitāte studēre coepī. Ibī mathematicam per V annōs studuī. Quandō XVIII annī aetātis meae erant in universitāte laborāre coepī ut programmātor et interpres.
Post universitātem multōs annōs laborāvī.
Quandō XXV annī aetātis meae erant, nūpsī. Quandō XXVI annī aetātis meae erant, fīlia mea nāta est, Valeria appellāta.
Quando XXVIII anni aetatis meae erant, Unio Sovietica destitit.
Quandō XXXV annī aetātis meae erant, in Americam (Cīvitātēs Foederātās Americae) invītātus sum. In Americā XXIV vel XXV annōs laborāvī.
Quandō LX annī aetātis meae erant, ab officiō meō recessī.
Nunc, quando LXII annos habeo, linguam Latīnam discō.
Cuculla Rubra parva puella est. Māter eam ad aviam mittit: “I ad aviam et eam consolāre!” Illa parva puella proficīscitur per silvam. Sōl oritur, avibus cantantibus, puella laetātur.
Sed subito nūbēs veniunt, fit tempestās, fulgur fulget et tonitrus tonat. Puella verētur et pluries labitur in viā.
Lupus in silvā stat et puellam intuetur. Deinde eam sequitur. “Quō vadis?” lupus dicit. “Ad aviam meam,” inquit Cuculla Rubra. Lupus ridet et celeriter ad domum aviae egreditur e silvā.
Aviā in lectō iacente, lupus intrat. Avia eum videns fugere conātur. Sed lupus aviam complectitur et ea in ventre eius mergitur.
Mox Cuculla Rubra venit et lupum videt. Puella verētur sed intrat. Lupus iterum ad eam alloquitur et eam decipere conātur.
Tum venātōrēs veniunt arma in manibus tenentes et lupum interficiunt. Avia ex ventre lupi hauritur, et parva puella eam complectitur et consolātur.
Post haec omnia, puella et avia simul sedentes sōlem orīrī intuentur. Omnēs laetantur quod omnia bene fīniuntur. Haec fabula valde laeta est.
Deponentes, bio
Opperiri - exspectare Merguntur Egredi Oriri Proficisci Laetari Vereri Intueri Labi Complecti Loqui … fit, fiunt, fieri Fulgur .. tonitrus Sequi Consolari Conari Haurire
dum… cum/quum (quando)… postquam…
Dum avia eius aegrotabat, Cuculla Rubra crustula coquebat carmine cantans.
Cum puella cunctabatur, his verbis dictis lupus aufugit.
Dum Cuculla Rubra per silvam ambulabat, lupus cauda movente ad ianuam aviae cucurrit.
Postquam lupus, cauda movente, ianua aviae pulsavit, avia ianuam facie ridente aperit.
Cum lupus intrare petit, aviae consensu, lupus domum intrat.
Cum venatores procul a domo sunt, lupus venatoribis absentibus aviam comedit.
Cum venatores prope domum sint, sclopetis in manibus, lupum vident.
Venatores, lupum videns, arma in manibus tenentes, lupum crudeliter necaverunt.
Postquam avia e ventre lupi extracta est, capite dolente, cenam coquere coepit.
Postquam Cuculla Rubra e ventre extracta est, manu agitata, domum rediit.
Dum avia eius aegrotābat, Cuculla Rubra crustula coquēbat, carmen cantante.
Cum puella cunctārētur, hīs verbīs dictīs lupus aufūgit.
Dum Cuculla Rubra per silvam ambulābat, lupus, caudā movente, ad iānuam aviae cucurrit.
Postquam lupus, caudā movente, iānuam aviae pulsāvit, avia, faciē rīdente, iānuam aperuit.
Cum lupus intrāre petīvisset, aviā cōnsentiēnte, lupus domum intrāvit.
Cum venātōrēs procul ā domō essent, venātōribus absentibus, lupus aviam comēdit.
Cum venātōrēs prope domum sint, sclopetīs in manibus, lupum vident.
Cum venātōrēs lupum vīdissent, arma in manibus tenentēs, lupum crūdēliter necāvērunt.
Postquam avia ē ventre lupī extracta est, capite dolente, cēnam coquere coepit.
Postquam Cuculla Rubra ē ventre extracta est, manū agitātā/agitante, domum rediit.
Aviā eius aegrotante, Cuculla Rubra crustula coquēbat, carmine cantante.
Puellā cunctante, hīs verbīs dictīs, lupus aufūgit.
Cucullā Rubrā per silvam ambulante, lupō caudā movente, ad iānuam aviae cucurrit.
Lupō caudā movente et iānuam aviae pulsante, aviā faciē rīdente, iānuam aperuit. Lupō caudā movente et iānuā pulsātā, aviā faciē rīdente, iānuam aperuit.
Lupō intrāre petente et aviā cōnsentiēnte, lupus domum intrāvit.
Venātōribus procul ā domō agentibus et venātōribus absentibus, lupus aviam comēdit.
Venātōribus prope domum stantibus, venātōribus sclopetās in manibus tenentibus, lupum vident.
Lupō ā venātōribus vīsō, venātōrēs, arma in manibus tenentēs, lupum crūdēliter necāvērunt.
Aviā ē ventre lupī extractā, capite dolente, cēnam coquere coepit.
Cucullā Rubrā ē ventre extractā, manū agitātā/agitante, domum rediit.
Quō annō nātus sum? Annō MCMLXIII (annō mīllēsimō nōngentēsimō sexāgēsimō tertiō) nātus sum.
Quot annōs habeō? Sexāgintā duōs annōs habeō hōc annō.
Valentne parentēs meī? Parentēs meī mortuī sunt. Māter mea annō mīllēsimō nōngentēsimō nōnāgēsimō prīmō mortua est, pater meus annō bis mīllēsimō.
Habēsne frātrēs aut sorōrēs? Frātrēs aut sorōrēs nōn habeō — līber sōlus eram. Uxōrem habeō ūnā cum fīliā. Etiam duōs nepōtēs habeō.
Habui ne amīcum bonum? In hortō īnfantiae amīcum bonum habuī. Item in colēgiō et in universitāte amīcōs bonōs habuī. In lūdō autem amīcōs nōn habuī — nescio cūr. Fortasse in lūdō nōn participābam in rēbus quae mihi placēbant cum aliīs.
Quid mihi placet? Mihi placet linguās studēre, mihi placent mathēmaticae, et placet programmāre atque programmata scrībere.
Cum pater et mater in vico habitarent, Cuculla Rubra quoque ibi nata est. Cum puella cucullum rubrum haberet, nomen ei datum est Cuculla Rubra. Cum avia eius aegrotat, ea a Cuculla Rubra visitabitur. Cum Cuculla Rubra in silva ambulat, lupus eam persequi potest. Cum lupus de domo eius cognoverit, avia Cucullae Rubrae a lupo devorabitur. Cum venatores lupum vident, lupus ab eis interficitur.
Corrected Version
Cum pater et māter in vīcō habitārent, Cuculla Rubra quoque ibi nāta est. ✅ (Imperfect subjunctive - background action. Correct.)
Cum puella cucullum rubrum habēret, nōmen eī datum est Cuculla Rubra. ✅ (Imperfect subjunctive - causal explanation in past. Correct.)
Cum avia eius aegrōtet, ea ā Cucullā Rubrā vīsitābitur. ✅ (Present subjunctive - causal clause with future main clause.)
Cum Cuculla Rubra in silvā ambulat, lupus eam persequī potest. ✅ (Present indicative in both parts - purely temporal.)
Cum lupus dē domō eius cognōverit, avia Cucullae Rubrae ā lupō dēvorābitur. ✅ (Perfect subjunctive - future condition/cause leading to a future passive verb. Correct.)
Cum vēnātōrēs lupum vident, lupus ab eīs interficitur. ✅ (Present tense in both parts; temporal or general statement.)
Anno MCMLXIII [ANNŌ MILLĒSIMŌ NŌNGENTĒSIMŌ SEXĀGĒSIMŌ TERTIŌ], die vicesimo quarto mensis Octobris, a.d. IX Kal. Nov. [ante diem nonum Kalendas Novembrēs], natus sum.
5-6 Prima hora diei dormiebam . 6-7 Secunda quoque hora diei dormiebam . 7-8 Tertia hora diei experrectus sum, ad latrinam ivi, me lavi, et vasa lota collegi. 8-9 Quarta hora diei, ientaculum paravi (vel fortasse uxor mea ientaculum paravit), et ientaculum consumpsimus. 9-10 Quinta hora diei discipulo meo artem programmandi docebam. 10-11 Sexta hora diei, prandium paravi. 11-12 Septima hora diei, exercitationes faciebamus. 12-13 Octava hora diei, prandium consumpsimus. 13-14 Nona hora diei, quievimus. 14-15 Decima hora diei, in silva ambulabamus. 15-16 Undecima hora diei, lectionem linguae Hispanicae habui. 16-17 Duodecima hora diei, uxori meae muros pingendi auxiliabar. 17-18 Tertia decima hora diei cenam coquebam. 18-19 Hora quarta decima diei cenavimus. 19-20 Hora quinta decima diei libros legebam. 20-22 Et idem per reliquum diem. 22- Hora duodevicesima diei obdormivimus et dormire perreximus
GPT:
Authentic Roman-style Day
Horae diei 5–6 Prima hora diei dormiebam. 6–7 Secunda quoque hora diei dormiebam. 7–8 Tertia hora diei experrectus sum, ad latrinam ivi, me lavi, et vasa lota collegi. 8–9 Quarta hora diei, ientaculum paravi (vel fortasse uxor mea ientaculum paravit), et ientaculum consumpsimus. 9–10 Quinta hora diei discipulo meo artem programmandi docebam. 10–11 Sexta hora diei, prandium paravi. 11–12 Septima hora diei, exercitationes faciebamus. 12–13 Octava hora diei, prandium consumpsimus. 13–14 Nona hora diei, quievimus. 14–15 Decima hora diei, in silva ambulabamus. 15–16 Undecima hora diei, lectionem linguae Hispanicae habui. 16–17 Duodecima hora diei, uxori meae ad muros pingendum auxilium tuli.
Post solis occasum ~17 Vespere cenam coquebam. ~18 Vespere cenabamus.
Vigiliae noctis 19–21 Prima vigilia: post cenam libros legebam. 21–24 Secunda vigilia: cum uxore collocutus sum et quietem paravimus. 0–3 Tertia vigilia: obdormivimus. 3–5 Quarta vigilia: adhuc dormiebamus donec dies novus oriretur.
- Pīlum ē manU iacitur, sagitta ex arcU.
- In exercit_Ibus Rōmānīs multī Gallī mīlitant, quī arcUs ferunt.
- EquitātUs sine metU impetUm in hostēs facit, neque hostēs impetUm equitātUs sustinēre possunt.
- Mīlle passUs (Uum?) sunt quīnque mīlia pedum.
- Via Latīna CL [150: centum quīnquāgintā] mīlia passUum longA est.
- Rāmus tenuIs puerum crassUm sustinēre nōn potest, nam puer crassUs gravIs est.
- Ūnum mālum gravE nōn est, nec duo māla gravIa sunt, sed saccus plēnUs mālōrum gravIs est.
- Lēander saccum magnUm et gravEm portat. In saccō gravI sunt māla.
- Servī saccōs gravEs portant. In saccīs gravIbus sunt māla et pira.
- Saccus Lēandrī gravIor est quam Syrī, nam māla gravIora sunt quam pira.
- Via Appia longIor est quam via Latīna.
- Via Appia et via Aurēlia longIores sunt quam via Latīna.
- Quīntus crassIor est quam Mārcus.
- Lēander saccum gravIorem quam Syrus portat; in saccō gravIore māla sunt.
- Hoc pīlum longIus et gravIus est quam illud.
- Haec pīla longIora et gravIōra sunt quam illa.
Auris, f
N auris, aures
G auris, aurium
A aurem, aures
Bracchium, n
N bracchium, bracchia
G bracchii, bracchiorum
A bracchium, bracchia
Capillus, m
N capillus, capilli
G capilli, capillorum
A capillum, capillos
Caput, n
N caput, capita
G capitis, capitum
A caput, capita
Cor, n
N cor, corda
G cordis, cordium/cordum
A cor, corda
Corpus, n
N corpus, corpora
G corporis, corporum
A corpus, corpora
Crus, n
N crus, crura
G cruris, crurum
A crus, crura
Frons, f
N frons, frontes
G frontis, frontium
A frontem, frontes
Gena, f
N gena, genae
G genae, genarum
A genam, genas
Iecur, n
N iecur, iecinora
G iecinoris, iecinorum
A iecur, iecinora
Labrum, n
N labrum, labra
G labri, labrorum
A labrum, labra
Lingua, f
N lingua, linguae
G linguae, linguarum
A linguam, linguas
Manus, f
N manus, manus
G manus, manuum
A manum, manus
Membrum, n
N membrum, membra
G membri, membrorum
A membrum, membra
Os, n
N os, ora
G oris, orum
A os, ora
Pectus, n
N pectus, pectora
G pectoris, pectorum
A pectus, pectora
Pes, m
N pes, pedes
G pedis, pedum
A pedem, pedes
Sanguis, m
N sanguis, sanguines
G sanguinis, sanguinum
A sanguinem, sanguines
Vena, f
N vena, venae
G venae, venarum
A venam, venas
Viscera, n, pl
N viscera
G viscerum
A viscera
Abdomen, n
N abdomen, abdomina
G abdominis, abdominum
A abdomen, abdomina
Nasus, m
N nasus, nasi
G nasi, nasorum
A nasum, nasos
Oculus, m
N oculus, oculi
G oculi, oculorum
A oculum, oculos
Dens, m
N dens, dentes
G dentis, dentium
A dentem, dentes
Pulmo, m
N pulmo, pulmones
G pulmonis, pulmonum
A pulmonem, pulmones
Cerebrum, n
N cerebrum, cerebra
G cerebri, cerebrorum
A cerebrum, cerebra
Collum, n
N collum, colla
G colli, collorum
A collum, colla
Venter, m
N venter, ventres
G ventris, ventrium
A ventrem, ventres
------------
Miles Romanus in pugna vulneratus, mortuus est. Familia eius (uxor cum una filia et duobus filiis) tristis est. Uxor eius medicum interrogat: cur maritus meus mortuus est? Cur sanari non potuit? Medicus respondet: maritus tuus multa vulnera habuit. Vulnus in pede habuit, etiam in manu, etiam in crure, etiam in bracchio habuit. Os eius vulneratum est, dentes non habebat. Pes eius ab me sanatus est, etiam manus ab me sanata est, et aliae partes. Dentes eius quoque sanati sunt. Nimis multos dentes habebat! Sed caput quoque eius dolebat. No poteram caput eius sanare quia semper difficultas eius fuit. Itaque mortuus est. Non est culpa mea.
Mīles Rōmānus in pugnā vulnerātus, mortuus est. Familia eius (uxor cum ūnā fīliā et duōbus fīliīs) trīstis est. Uxor eius medicum interrogat: “Cūr marītus meus mortuus est? Cūr sānārī nōn poterat?”
Mēdicus respondet: “Marītus tuus multa vulnera habuit. Vulnus in pede habuit, etiam in manū, etiam in crūre, etiam in brāchiō. Ōs eius vulnerātum fuit, dentēs nōn habuit. Pēs eius ā mē sānātus est, etiam manus ā mē sānāta est, et reliquae partēs. Dentēs eius quoque sānātī sunt. Nimis multōs dentēs habēbat! Sed caput eius quoque dolēbat. Nōn potuī caput eius sānāre, quia semper difficultās eius fuit. Itaque mortuus est. Nōn est culpa mea.”
------------
Miles Romanus in pugna vulneratus est. Multa vulnera habet. Totum corpus eius dolet. Vulnus in crure habet, etiam in brachio. Vulnus in pede habet, etiam in manu. Pectus eius dolet. Abdomen eius dolet. Probabiliter, quia nimium ante pugnam comedit. Iecur eius dolet. Probabiliter, quia bibit nimium. Os eius dolet, itaque ore edere non potest. Iam dentes in ore non habet, itaque dentibus masticare non potest. Caput eius dolet. Non mirum est, quia caput eius semper difficultas eius fuit. Semper aegrum fuit caput eius. Medicus militem curat. Medicus brachium eius curat et feliciter sanat. medicus crus eius curat et feliciter sanat. Medicus os sanat feliciter. Etiam dentes sanat feliciter. Iam miles nimis multos dentes habet! Medicus caput eius sanare conatur, sed frustra. Capite dolendo miles moritur. Dulce et iucundum est pro patria mori, sed dulcius iucundiusque est sine patria vivere, quae te occidere et occidere facit.
Mīles Rōmānus in pugnā vulnerātus est. Multa vulnera habet. Tōtum corpus eius dolet. Vulnus in crūre habet, etiam in brāchiō. Vulnus in pede habet, etiam in manū. Pectus suum dolet. Abdōmen suum dolet. Probābiliter, quia nimium ante pugnam comēdit. Iecur suum dolet. Probābiliter, quia bibit nimium. Ōs suum dolet, itaque ōre edere nōn potest. Iam dentēs in ōre nōn habet, itaque dentibus masticāre nōn potest. Caput suum dolet. Nōn mīrum est, quia caput eius semper problema fuit. Caput eius semper aegrum fuit. Mēdicus mīlitem cūrat. Mēdicus brāchium eius cūrat et fēlīciter sānat. Mēdicus crūrem eius cūrat et fēlīciter sānat. Mēdicus ōs sānat fēlīciter. Etiam dentēs sānat fēlīciter. Iam mīles nimis multōs dentēs habet! Mēdicus caput eius sānāre cōnātur, sed frūstrā. Capite dolendō mīles moritur. Dulce et iūcundum est prō patriā morī, sed dulcius atque iūcundius est sine patriā vīvere, quae tē occīdere facit.
-------------------
Olim erant duo senes: senex et uxor eius. Pauperes erant. Olim senex uxori suae dixit ut panem rotundum faceret. Illa farinam invenit et panem rotundum fecit. Panis rotundus calidus erat. Ad fenestram stabat. Panis edi non voluit, itaque ab senibus fugit. in silvam cucurrit.
Ille panis currit et carmen cantat: senes severiores non timeo, ab eis effugi.
In silva leporem convenit. Panis rotundus, te devorabo - dixit lepus. Noli me comedere, lepus - tibi cantabo. Bene, canta - dixit lepus. Et panis cantavit: senes severiores non timeo, ab eis effugi. Te non timeo, a te effugiam. Et effugit. In illa silva lupum convenit. Panis rotundus, te devorabo - dixit lupus. Noli me comedere, tibi cantabo. Bene, canta - dixit lupus. Et panis cantavit: senes severiores non timeo, ab eis effugi. Leporem non timeo, ab eo effugi. Neque te timeo, a te effugiam. Et effugit. In illa silva vulpem convenit. Et cantavit: senes severiores non timeo, ab eis effugi. Leporem non timeo, eo effugi. Lupum non timeo, eo effugi. Neque te timeo, te quoque effugiam. Non te audio, dixit vulpes. Ad me accede, quaeso. Panis ita fecit et cantare coepit. Te audire non possum, dixit vulpes. Ad me accede, quaeso. Panis ita fecit et vulpes eum devoravit. Tristis est haec fabula.
" Vocative of lepus is rarely used; leporī (dative) works better here as "O hare". "
Ōlim erant duo senēs: senex et uxor eius. Pauperēs erant. Ōlim senex uxōrī suae dīxit ut pānem rotundum faceret. Illa fārinam invēnit et pānem rotundum fēcit. Pānis rotundus calidus erat. Ad fenestram stetit. Pānis ēdī nōn voluit, itaque ā sēnibus fūgit. In silvam cucurrit.
Ille pānis currēbat et carmen cantābat: sēnum sevēriōrum nōn timeō, ab eīs effūgī.
In silvā leporem convēnit. Pānis rotundus, tē dēvorābō — dīxit lepus.
Nōlī mē comedere, leporī — tibī cantābō.
Bene, cantā — dīxit lepus.
Et pānis cantāvit: sēnum sevēriōrum nōn timeō, ab eīs effūgī. Tē nōn timeō, tē effugiām. Et effūgit.
In illā silvā lupum convēnit.
Pānis rotundus, tē dēvorābō — dīxit lupus.
Nōlī mē comedere, tibī cantābō.
Bene, cantā — dīxit lupus.
Et pānis cantāvit: sēnum sevēriōrum nōn timeō, ab eīs effūgī. Leporem nōn timeō, et eum effūgī. Tē quoque nōn timeō, tē effugiām. Et effūgit.
In illā silvā vulpem convēnit. Et cantāvit: sēnum sevēriōrum nōn timeō, ab eīs effūgī. Leporem nōn timeō, et eum effūgī. Lupum nōn timeō, et eum effūgī. Tē quoque effugiām.
Nōn tē audiō, dīxit vulpēs. Ad mē accēde, quaesō.
Pānis ita fēcit et cantāre coepit.
Tē audīre nōn possum, dīxit vulpēs. Ad mē accēde, quaesō.
Pānis ita fēcit et vulpēs eum dēvorāvit.
Haec historia est tristis.
------------------------
Olim erat senex pauper. Uxorem fessam, canem nigrum, et felem albam habebat. Olim rapam plantavit, quae valde magna crevit. Senex rapam extrahere conatus est. Non potuit. Uxorem fessam occupatam vocavit. Duo senes fessi rapam magnam extrahere conati sunt. Non potuerunt. Canem nigrum vocaverunt. Canis niger rapam magnam cum eis extrahere conatus est. Non potuit. Canis niger felem albam vocavit. Feles alba rapam magnam cum cane nigro et senibus defessis extrahere conata est. Non potuit. Feles alba murem parvam vocavit. Mus parva rapam magnam extraxit. Rapa sapida erat.
Ōlim erat senex pauper. Uxōrem fessam, canem nigrum, et felem albam habēbat. Ōlim rādīcem plantāvit, quae valdē magna crēvit. Senex rādīcem extrahere cōnātus est. Nōn potuit. Uxōrem fessam occupātam vocāvit. Duo senēs fessī rādīcem magnam extrahere cōnātī sunt. Nōn potuērunt. Canem nigrum vocāvērunt. Canis niger a senibus fessis vocatus est. Canis niger rādīcem magnam cum eīs extrahere cōnātus est. Nōn potuit. Canis niger felem albam vocāvit. Feles alba a cane nigro vocata est. Fēlēs alba rādīcem magnam cum cane nigrō et senibus dēfessīs extrahere cōnāta est. Nōn potuit. Fēlēs alba murem parvam vocāvit. Mus parva a fele alba vocata est. Mūs parva rādīcem magnam extrāxit. Rādīx sapida erat. Senes defessi eam muri parvae, feli albae, et cani nigro dederunt.
-------------------
hic / haec / hoc
ille / illa / illud
quis / quae / quid quī / quae quod
+ a story
Quis est hic vir? Quae est haec mulier? Hic vir et haec mulier sunt Adam et Eva. Cuius uxor est Eva? Ea huius hominis uxor est. Eva et Adam sunt maritus et uxor. Adam hanc mulierem amat. Illa mulier est Lilith. Nescio utrum Adam illam mulierem amaverit. Puto Adam ab illa muliere non amatum esse. Mulier quam Adam nunc amat est Eva et sola Eva, haec mulier. Vir quem Eva nunc amat est Adam, hoc homo. Illa mulier, Lilit neminem amat. Illa femina mala est. Et nemo illam feminam amat. Haec est arbor. Adam et Eva hanc arborem vident. Arbor mala habet. Ei arborem quae mala habet vident. Hoc malum est malum cognitionis boni et mali. Ille est serpens. Serpens dicit: si hoc malum comederitis, bonum et malum sicut dii cognosceritis. Eva hoc malum edere vult. Ex hoc malo multa mala crescent.
The goal is to include as many as possible of those:
hic / haec / hoc ille / illa / illud
quis / quae / quid quī / quae quod
in various cases - just to remember their declensions. Can you fix the errors and, possible add more cases?
ChatGPT said:
Great exercise! You're clearly practicing demonstratives and interrogatives (hic/ille/quis), and the story works well as a mythological drill. Below is your story with grammatical corrections, idiomatic improvements, and expanded use of demonstrative and interrogative pronouns across as many cases as reasonably fit the story.
✅ Corrected and Enhanced Version (with declension drill focus):
Quis est hic vir? Quae est haec mulier? Hic vir et haec mulier sunt Adam et Eva. Cuius uxor est haec mulier? Huius viri uxor est illa mulier, Eva. Eva et Adam sunt maritus et uxor. Hic vir hanc mulierem amat. Illa autem mulier est Lilith. Nescio utrum hic vir illam mulierem umquam amaverit. Puto hunc virum ab illa muliere non amatum esse.
Mulier quam hic vir nunc amat est haec mulier, Eva—et sola Eva. Vir quem haec mulier nunc amat est hic vir, Adam. Illa autem mulier, Lilith, neminem amat. Illa femina mala est, et nemo illam feminam amat.
Haec est arbor, quam hi homines vident. Adam et Eva hanc arborem vident. Illa arbor malum habet. Illud malum in hac arbore est. Illi homines arborem illam, quae malum habet, spectant.
Hoc malum est malum cognitionis boni et mali. Ille est serpens. Is serpens dicit: “Si hoc malum comederitis, sicut dii eritis, scientes bonum et malum.” Haec mulier hoc malum edere vult. Ex illo malo multa mala nascentur.
-------------------
You said:
Can you fix my Latin, plz. Below:
Cum Abel ab Caino interfectus esse, Cain cum familia sua dispergus est. Cain multos filios multas filiaque habebat. Ylfe et Orcneas ab Caino nati sunt. Mundus est omnis divisus in partes tres quarum unam incolunt Ylfe, aliam Orcneas, tertiam homines (humanos). Ylfe occidente incolunt, Orcneas oriente. Homines inter eos incolunt. Orcneas homines occidere amant. Etiam allis Orcneis occidere amant ac saepe faciunt. Cum rochetas et sclopetas automaticas occidunt. Ylfe occidere non amant sed tradere amant ac saepe faciunt. Saepe contractus pactaque subscribunt sed raro ea sequuntur. Vita humana dolorosa est inter Orcneas et Ylfe.
ChatGPT said:
Your Latin is vivid and creative — I like the mythic tone and the echo of Caesar's famous "Gallia est omnis divisa..." line. I've revised your passage for grammar, clarity, and classical idiom, while preserving your meaning and structure as closely as possible. Here's the corrected version:
Cum Abel a Caino interfectus esset, Cain cum familia sua dispersus est. Multos filios multasque filias habebat. Ylfae et Orcneae a Caino nati sunt. Mundus est omnis divisus in partes tres, quarum unam incolunt Ylfae, aliam Orcneae, tertiam homines. Ylfae occidente incolunt, Orcneae oriente, homines autem inter eos. Orcneae homines occidere amant, atque etiam alios Orcneas. Cum rochetis et sclopetis automaticis occidunt. Ylfae occidere non amant, sed tradere amant, ac saepe faciunt. Saepe contractus pactaque subscribunt, sed raro eos servant. Vita humana dolorosa est inter Orcneas et Ylfas.
Explanation of main fixes:
"interfectus esse" → "interfectus esset": In subordinate clauses introduced by cum (narrative), the pluperfect subjunctive is standard for a past action preceding another past action.
"dispergus est" → "dispersus est": Typo corrected and perfect passive form used.
"multas filiaque" → "multasque filias": Agreement and declension corrected.
"Ylfe et Orcneas" → "Ylfae et Orcneae": To signal they are female/tribal entities and to conform with 1st declension plural nominative (if they're imagined like feminine tribes or peoples).
"humanos" → "homines": Better to use the noun than the adjective here.
"occidere amant" / "tradere amant": Fine grammatically, though idiomatically you might also say occidere solent ("they tend to kill") depending on nuance.
"allis" → "alios": Correct accusative plural (allos Orcneas → alios Orcneas).
"sclopetas automaticas" → "sclopetis automaticis": Instrumental use - ablative plural.
"ea sequuntur" → "eos servant": Contracts and pacts are masculine; sequi means to follow, but servare ("to keep, honor") is more idiomatic in this context.
"inter Orcneas et Ylfe" → "inter Orcneas et Ylfas": Correct case and agreement.
If you want an even more classical/Ciceronian style or a medieval-Latin tone, I can tweak it further. Let me know!
Fabula non tam phantastica
"... in caines cynne […] þanon untýdras ealle onwócon eotenas & ylfe & orcnéas ..."
Cum Abel ab Caino interfectus esse, Cain cum familia sua dispergus est. Cain multos filios multas filiaque habebat. Ylfe et Orcneas ab Caino nati sunt. Mundus est omnis divisus in partes tres quarum unam incolunt Ylfe, aliam Orcneas, tertiam homines (humanos). Ylfe occidente incolunt, Orcneas oriente. Homines inter eos incolunt. Orcneas homines occidere amant. Etiam allis Orcneis occidere amant ac saepe faciunt. Cum rochetas et sclopetas automaticas occidunt. Ylfe occidere non amant sed tradere amant ac saepe faciunt. Saepe contractus pactaque subscribunt sed raro ea sequuntur. Vita humana dolorosa est inter Orcneas et Ylfe.
Cum Abel a Caino interfectus esset, Cain cum familia sua dispersus est. Multos filios multasque filias habebat \[progignit\]. Ylfae et Orcneae a Caino nati sunt. [Nunc] mundus est omnis divisus in partes tres, quarum unam incolunt Ylfae, aliam Orcneae, tertiam homines. Ylfae occidente incolunt, Orcneae oriente, homines autem inter eos. Orcneae homines occidere amant [solent], atque etiam alios Orcneas. Rochetis et [machinis et] sclopetis automaticis occidunt. Ylfae occidere non amant [solent], sed tradere amant, ac saepe faciunt: saepe contractus pactaque subscribunt, sed raro eos servant. Vita humana dolorosa est inter Orcneas et Ylfas.
Explanation of main fixes:
"interfectus esse" → "interfectus esset": In subordinate clauses introduced by cum (narrative), the pluperfect subjunctive is standard for a past action preceding another past action.
"dispergus est" → "dispersus est": Typo corrected and perfect passive form used.
"multas filiaque" → "multasque filias": Agreement and declension corrected.
"Ylfe et Orcneas" → "Ylfae et Orcneae": To signal they are female/tribal entities and to conform with 1st declension plural nominative (if they're imagined like feminine tribes or peoples).
"humanos" → "homines": Better to use the noun than the adjective here.
"occidere amant" / "tradere amant": Fine grammatically, though idiomatically you might also say occidere solent ("they tend to kill") depending on nuance.
"allis" → "alios": Correct accusative plural (allos Orcneas → alios Orcneas).
"sclopetas automaticas" → "sclopetis automaticis": Instrumental use - ablative plural.
"ea sequuntur" → "eos servant": Contracts and pacts are masculine; sequi means to follow, but servare ("to keep, honor") is more idiomatic in this context.
"inter Orcneas et Ylfe" → "inter Orcneas et Ylfas": Correct case and agreement.
-------------------
Volo in lingua latina aliquod scribere. Quasi nunquam latine no scripsi. Quomodo scribere nescio, and de quod scribere quoque nescio. Solummodo latine legere possum. Gramaticam latinam nescio, aut saltim no memini. Spero quod latine scribere me adjuvat. Legere latine tamen mihi placet. Legi nonnulos libros, exempli gratia: Alicia en Terra Mirrabili, Winnie-ille-Pu. Mihi placet libros mediaevales legere et traducere. Exempli gratia: textus de Sancto Bernardo Interpretatus sum. Stiam mihi placet scripta de argumento ontologico ab Anselmo legere. Praeteria, mihi placet carmina Catulli legere - faciles sunt.
Aliquid Latine scribere volo. Numquam Latine scripsi. Nescio quomodo scribere, neque de quo scribam. Latine tantum legere possum. Grammaticam Latinam nescio, aut saltem eam non memini. Spero me Latine scribere adiuvare. Attamen Latine legere mihi placet. Libros quosdam legi, exempli gratia: "Alicia in Terra Mirabili", "Winnie-ille-Pu", "Harrius Potter". Libros mediaevales legere et interpretari mihi placet. Exempli gratia: textum de Sancto Bernardo interpretatus sum. Scripta de argumento ontologico ab Anselmo legere velim. Praeterea, carmina Catulli legere valde mihi placet - facilia sunt.
Volo latine aliquid scribere.Fere/prope nunquam latine scripsi. Quomodo scribam nescio, de quo scribam neque scio. Latine solummodo legere possum. Grammaticam latinam nescio, aut saltim non memini. Spero ut latine scribere me adjuvet. Legere latine tamen mihi placet. Legi nonnulos libros, exempli gratia: Alicia in Terra Mirrabili, Winnie-ille-Pu, Harrius Potter. Mihi placet libros mediaevales legere et interpretari. Exempli gratia: textum de Sancto Bernardo Interpretatus sum. Etiam mihi placet scripta de argumento ontologico ab Anselmo legere. Praeterea, mihi placet carmina Catulli legere - facilia sunt.